الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )

308

غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )

. . . و الفرق بينها 1 ) . . . فى انه 2 ) موضوع للطبيعه و هى 3 ) موضوعه لفردين منها 4 ) 1 ) تثنيه ، و در بعضى از نسخ ضمير تثنيه است كه منظور از آن تثنيه و جمع مىباشد . 2 ) مفرد 3 ) تثنيه و جمع 4 ) طبيعت « 1 »

--> ( 1 ) - براى استعمال لفظ در اكثر از معنى چندين ثمره ذكر كرده‌اند . 1 ) اگر براى شخصى چند زوجه به اسم هند باشد و هنگام طلاق بگويد هند طالق ، اگر قائل به جواز استعمال لفظ در اكثر از معنى باشيم هر دو طالق هستند و الا نه ، و همچنين در تمام الفاظ مشتركه كه در مقام انشاء وضع مىشوند از قبيل بيع ، وصيت ، صلح ، هبد و طلاق . 2 ) در مورد مدلول دو روايت زير : ( كل شىء هو لك حلال حتى تعلم انه حرام ) كه آيا فقط مفيد حليت است يا علاوه بر آن استمرار حليت را نيز تا زمان شك در آن مىرساند و همچنين در مورد روايت ( كل شى طاهر حتى تعلم انه قذر ) ، به همان بيان و توضيح بالا . بطور خلاصه آيا اين دو خبر فقط جعل حليت و طهارت مىكنند يا علاوه بر آن جعل استحماب حليت و طهارت هنگام شك در بقاء نيز مىنمايند . 3 ) حديث ( لا ينقض اليقين بالشك ) آيا ارادة قاعده يقين و استحماب هر دو باهم از آن شده است ، يا فقط مفيد قاعده يقين است . 4 ) از جمله ثمرات آن جواز قصد انشاء دعا و قرائت با هم‌ديگر در هنگام قرائت آيه اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ مىباشد ، بنابر اينكه استعمال لفظ واحد در اكثر از معنى صحيح باشد . لكن آقاى وحيد در اين ثمره مناقشه كرده‌اند كه قرائت در هنگام نماز ، حكايت از آن چيزى كه بر نبى اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم بعنوان قرآن نازل شده است مىباشد و استعمال لفظ قرآن كريم نيست و از بحث ما خارج مىباشد و از جمله ثمرات به حساب نمىآيد . -